Hoe gaat het?

Een vraag die je vaak krijgt....het makkelijkste antwoord daarop is goed, dan ben je er snel vanaf.
Het eerlijke antwoord bij mij op dit moment is: Geen idee eigenlijk. Gevoelsmatig gaat het best prima, geen klachten. Maar ja, die bloedwaarden zijn niet echt top en dat PNH gebeuren kan eigenlijk alleen maar slechter worden.

Gisteren weer in Utrecht geweest voor controle. HB stabiel op 7,2 en de trombocyten weer iets gestegen, die zijn bijna normaal. Vandaag nog gebeld over de PNH kloon en die is stabiel, dus nu in een maand tijd niet gestegen. Dat is wel een geruststelling. Over een maandje nog een keer naar Nijmegen om te kijken wat ze er daar van zeggen. Mag ook weer wat verder afbouwen van de Neoral, zit nu op 2x 25 mg per dag.
Dus al met al, niet klagen maar dragen. We gaan er gewoon weer tegenaan. Afgelopen weekend waren we 25 jaar getrouwd en dat hebben we een klein beetje gevierd met ons gezinnetje. Het grote feest komt nog.

En dan was er natuurlijk nog de Giessense Mert, leuk om weer veel oude bekenden te zien. Op vrijdag zouden we even een rondje mert doen en een frietje eten...das nie gelukt. Volgens mij waren we rond half 1 thuis. Op zaterdag weer lekker hamburgers eten bij Es en Goof en daarna een rondje kermis. Bijna de hele familie was erbij dus erg gezellig. Beetje jammer van de buitjes tussendoor, vooral voor de wielrenners. Gisteren en vandaag ook heel veel wind en vrij veel regen. Ik had vanmiddag nog een begrafenis vanuit onze gemeente in het kerkje in Sleeuwijk waar ik ouderling van dienst mocht zijn. Gelukkig hielden we het toen droog bij de begrafenis. Mooie was dat de preek ging over het licht op je pad, dat is als ik het goed heb ook onze trouwtekst. Zal de trouwbijbel er eens bijzoeken.

Vive la France

We zijn weer terug uit Frankrijk. Wat een mooie streek waar we zaten, veel bossen en meren en jawel en zijn ook nog vriendelijke Franse mensen 😅

Onze gite was niet heel groot en we hebben ook wel wat binnen moeten vertoeven aangezien het soms regende en in de avond vaak te koud was, maar het was zeker de moeite waard bij Carl en Corinne. Carl sprak goed Engels wat voor Mirjam wel handig was en ik heb mijn Frans weer een beetje kunnen verbeteren.

Vanuit de gite konden we kiezen welk bos we in wilden, aan beide kanten van de weg waren eindeloze bospaadjes om te wandelen of fietsen. Voor dat laatste was een mountainbike wel aan te raden en die had ik net niet mee.

Elke ochtend even een rondje met Dex die lekker los kon lopen en daarna op de fiets naar de plaatselijke bakker. Heerlijk vers stokbrood.

Het vissen was een beetje behelpen omdat de eigenaar net het meer bijna leeg had laten lopen, maar toch een paar keer geprobeerd en er zat zeker vis.

Behalve karper zat er ook black-bass, bliek, voorn en catfish...die laatste moest ik maar weggooien voor de wilde zwijnen.

We zaten in de regio Sologne, wat deel uitmaakt van Loir-et-cher. Niet al te ver van Nederland. Voor ons zo'n 650 km dus dat is goed te doen.

Heel veel chateau's daar, ook veel leegstaande. Op loopafstand hadden we er 1 gevonden waar niemand te bekennen was.

Leuk om even rond te kijken. Stond ook nog te koop, met 75 hectare grond erbij voor een kleine 2 miljoen....

Ook een aantal grotere en toeristische chateau's bezocht waarbij Chambord toch wel heel mooi was. Helaas zijn we toen platgeregend dus we moeten nog een keer terug voor de buitenboel.

De eigenaren van onze gite waren echt supervriendelijk. Toen ik in mijn beste Frans tegen de eigenaresse had verteld dat we in de toekomst wel een huisje in Frankrijk wilden kopen had ze het tegen haar man gezegd en die nam ons gelijk mee naar een bevriende makelaar in de dichtsbijzijnde stad Romorantin-Lanthenay. De makelaar had gelijk al een paar huizen op het oog, maar dat ging ons nog even te snel dus zodra hij nu iets nieuws heeft wat aan onze wensen voldoet dan kunnen we een mailtje verwachten. Mooiste verhaal kwam nog op de terugweg naar huis. De eigenaar die had gereden en moest nog wat mais ophalen voor de eenden. OK, prima doen we. Komen we ergens bij een bos van een chateau, rijden een paadje in en dan staat er ineens een hek. Hij had de sleutel dus we konden verder. Komen we ergens midden in het bos bij een soort van "Mancave" met een tent met biertafels. Ja dit is van mijn oom zegt tie, die heeft hier 200 hectare bos en hoopt binnenkort ook dit chateau te kopen. Aha. Na het inladen van de mais vroeg hij willen jullie wat drinken, ja doe maar. Nu drinken ze daar voornamelijk een soort Champagne (Brut) uit de regio, maar gelukkig voor mij hadden ze een speciale biertap met Leffe. Het glas was nog niet leeg of daar kwam de oom zelf ook aan, daaarna gevolgd door weer een andere vriend dus ook toevallig nog iets nodig had. Bij iedere nieuwe persoon kwam er ook weer een nieuwe fles Brut op tafel en als de fles open gaat....ja dan moet die ook leeg.

Toen we zover waren om weg te gaan hadden ze afgesproken dat we nog 1 glaasje bij die oom thuis zouden doen. Nou toevallig woonde die nog geen kilometer van onze gite vandaan en in het mooiste huis van de streek dus dat wilden wij ook wel even zien. Wat een prachtig gebeuren, met oprijlaan, grote vijver vol met karper en zelfs een wijnkelder buiten die het hele jaar op dezelfde temperatuur blijft.

Er kwamen nog wat andere familieleden bij maar na een paar glaasjes Brut (en voor mij een paar flesjes Leffe) hadden we hem aardig hangen zonder wat te eten.

Dus zeker een ervaring en ook wat kennissen in de regio rijker terug naar de gite. Mirjam heeft nog zeker een dag nodig gehad om bij te komen 😂.

Inmiddels alweer een weekje thuis en weer lekker aan het werk. Op dit moment is het ook Giessense Mert dus we gaan weer even terug naar de roots.

Het weer is wisselvallig met zo nu en dan een buitje.

En morgen zijn we 25 jaar getrouwd, daar ben ik heel blij mee en trots op ons gezin.

Maandag volgt weer een controle in Utrecht dus ben benieuwd.