Eindelijk lenteweer, de korte broek die kan weer aan!
Gisteren weer een nieuwe ervaring in het ziekenhuis, of eigenlijk wel 2! Mirjam was weer eens mee gegaan want die wilde nog wat vragen stellen, altijd goed. We waren ondanks de file weer op tijd in het ziekenhuis om bloed te prikken, ik geef mijn jas aan Mirjam en zeg tot straks. Kom ik bij de balie voor het bloedprikken, de hele wachtkamer leeg. Kreeg een nummertje en kon gelijk een kamertje in, dus binnen 2 minuten stond ik weer buiten. Ook weleens lekker.
Daarna naar de hematoloog, dit keer op een nieuwe locatie. Volg route Q en dan op verdieping 0 naar balie 2. Was een aardig stukje lopen, maar daar kwamen we in een heel andere wereld. Ander gedeelte van het ziekenhuis en andere styling en veel ruimte. Mijn dokter had daar een kamer gekregen, lekker rustig en ruim. En jawel, bloedwaarden waren weer goed. HB nog steeds een beetje hetzelfde, 7.5 maar het zou best kunnen dat dit voor mij prima is. Als je er mee kunt skiën dan is het hoog genoeg en we weten niet wat het voor mijn ziekte was natuurlijk. Mirjam vroeg nog hoe het verder gaat met het afbouwen van de Neoral en of de ziekte ook nog terug kan komen. Nou, als we te snel zouden afbouwen dan is de kans groter dat het terugkomt dus dat willen we niet. Dus langzaam afbouwen en mocht het dan alsnog weer slechter gaan dan is het een kwestie van weer de Neoral verhogen en dan moet het weer goedkomen. Nou dat is wel een geruststelling. We gaan er nog steeds voor om de medicijnen helemaal af te bouwen dus dat is mooi.
Het ijzergehalte in mijn bloed was nog wel te hoog, maar nog niet verontrustend en ook niet handig om nu al veel bloed af te tappen met een nog vrij laag HB. Dus over 4 weken weer terug.
Gistermiddag met Mirjam nog even naar het Slagersmuseum geweest in Den Bosch waar een tentoonstelling was van de schilderslerares van Mirjam (Hanneke Gommers). Had niet verwacht dat ik ook nog wat mooi zou vinden, maar dit was mijn echte favoriet 😄
























