Hittegolf deel 3

Inmiddels de 3e (of vierde) hittegolf achter de rug. Ben de tel een beetje kwijt en kan er op zich wel redelijk goed tegen gelukkig.

Sinds de laatste blog veel gebeurd inmiddels. We zijn net terug van 10 dagen Frankrijk, in de buurt van Chateaudun. Daar ook goed warm geweest de eerste week, maar goed te doen langs de waterkant en in de schaduw en de dames lekker in de jacuzzi. Jawel, dames....we zijn dit keer met zijn zessen op vakantie geweest want Sille en Inge gingen ook gezellig mee.

We zaten in een gite op een privé landgoed van 6 hectare met meertjes erbij, helemaal in the middle of nowhere.....super relaxt. Beetje vissen, boekje lezen en uitrusten. In de 2e week nog een lekker rondje gefietst. Was aardig heuvelachtig, maar prachtig. Ik hou wel van dat landschap, veel bos en water.
Op de rivier de Loir hebben we ook nog een middagje doorgebracht in de kajak. Was ook leuk, maar wel taai voor de schouders ;-)

Wakker worden met dit uitzicht, fantastisch

Dex ging elke dag mee vissen, hij vond het geweldig. Af en toe was het iets te warm en dan was het minder handig als hij over je visplek heenzwom maar goed....

Nog even een paar maanden terug naar juni. Maandag 22 juni was ik voor het laatst in het ziekenhuis om bloed te prikken en voor de afspraak met Dr. van Hussen (mijn hematoloog). Bloedwaarden weer iets gezakt maar niet heel spannend. Dag later werd ik nog gebeld voor de uitslag van de PNH waarde....jakkes weer gestegen en nu op 38%. In een jaar tijd dus meer dan 10% gestegen en wetende dat ik vanaf 50% PNH ziekte heb en dus behandeld moet worden was dat wel een domper en slecht vooruitzicht.

Maar proberen te relativeren. Anja de vrouw van vismaat Dirk is eind juni na een kort ziekbed overleden, dan wordt je wel met beide benen op de grond gezet.

Morgen weer aan het werk en dan eind volgende week weer op controle in Utrecht

Viva Espana

Nog nooit in Spanje geweest, maar aangezien Lars daar 5 maanden zit voor stage was dat een mooie gelegenheid om er eens op uit te trekken. Omdat we ook nog wat andere leuke plaatsen en Frankrijk en Spanje wilden bekijken en de fietsen mee wilden nemen zijn we met de auto gegaan. Voor het eerst sinds jaren op vakantie zonder medicijnen, nou daar raak je snel weer aan gewend!

Vrijdag 24 april net na de middag vertrokken we nadat we Dex bij Aal en Wil hadden gebracht.
Die timing was niet zo heel goed, want voor Antwerpen al flink in de file. Dan maar een stukje binnendoor, nooit geweten dat net buiten de ring zo'n mooi gebied ligt met natuur en kastelen.

We wilden richting Normandië om daar die woeste rotskust eens te bekijken en eind van de middag een overnachting geboekt in een Manoir (zeg maar soort van Chateau) in een klein dorpje. Eerst nog even wat gegeten in een typisch Frans restaurant. Zag er uit als een sterrenrestaurant, eten was best (als je van koude tartaar houdt ;-) maar dat sanitair...echt Frans. De overnachtingsplaats was echt in de middle-of-nowhere, maar snel gevonden. Kamer was prima, maar nogal gehorig. Ontbijtje werd prima verzorgd door de eigenaar.

's-Ochtends weer lekker op tijd op pad, we reden richting Entretat. Dat schijnt de plek te zijn voor die rotsen. En inderdaad, wauw wat een kustlijn. Nog even omhoog gelopen op het puntje en een bakkie gedaan.

Daarna verder gereden over de Pont de Normandie richting het zuiden. Dat ging wel lekker en besloten om de volgende overnachting redelijk in buurt van Biarritz te doen. Dit keer een B&B Hotel vlak naast de snelweg. Dat bleek niet verkeerd en het restaurantje ernaast was helemaal top.

(flesje wijn klein maar fijn)

Het ontbijt bij het B&B hotel dat hadden we beter niet kunnen doen, bij de receptie stonden een paar stoelen en tafeltjes maar dat was lang niet voldoende voor iedereen dus hutje mutje....snel een broodje en een bakkie koffie en gauw door. Richting Biarritz, was maar een klein stukje. Daar aangekomen was het toch wel behoorlijk toeristischer dan gedacht 😉Gelukkig hadden ze een parkeerplaats voor campers waar we met de Caddy gratis konden staan. Hop, wandelschoenen aan en lopen maar. Prachtig daar, heel anders dan we gewend zijn in Zeeland. En wat een golven, niet voor niets dat dit het surf paradijs is voor golf-surfers.

Vanaf maandag 27 april t/m woensdag de 29e hadden we al iets gepland in Barcelona, dus we gingen begin van de middag weer rustig aan verder (het was inmiddels dus zondag).

Bij San Sebastian de grens over naar Spanje, prachtige natuur daar. We werden de bergen ingestuurd om richting Barcelona te gaan en dat is echt een mooie route. Op een gegeven moment werd het wel wat kaler en de volgende overnachting gedaan in Zaragoza. Prachtig hotel op een industrieterrein, maar goed. Lekker geslapen en heel goed gegeten. Zowel avondeten als het ontbijt waren fantastisch.

Verder niets gezien van de stad. Op het gemakkie gingen we maandagochtend weer verder, aangezien we toch niet zo vroeg konden inchecken hoefden we niet te haasten. In de buurt van Barcelona werd het wel aardig wat drukker. Als je zo die stad komt aanrijden dan lijkt het wel een beetje op Turkije of Kroatië wat mij betreft. Hotel was snel gevonden (Ibis), maar dat parkeren.....nou ja dan maar een rondje. Eerst al een verkeerde parkeergarage ingereden, maar pal voor het hotel een nieuwe ingang. OK, pakken we die. Was op zich wel een vreemde gewaarwording, heel breed en hoog wat bij nader inzien ook klopte aangezien dat de ingang was voor busjes / vrachtwagens die het winkelcentrum moesten bevoorraden. Hierdoor moesten we uiteindelijk het normale tarief betalen voor parkeren wat neerkwam op 64 euro maar goed 😒. Auto stond veilig en we konden de fietsen er makkelijk met de lift uit en inkrijgen. Na het inchecken gelijk maar een rondje fietsen. Wel een drukke stad om te fietsen en al die elektrische steps....maar op de meeste plaatsen wel een fietspad toen we het een beetje door hadden.

Op maandagmiddag eerst maar naar het strand / boulevard. Nie normaal zo druk, hoeft niemand daar te werken?

Mooie boulevard om lekker over te fietsen / wandelen. Daarna maar een terrasje opgezocht want het weer was prima. Op de dinsdag hadden we een bezoek gepland aan de Sagrada Familia. Als frequent kerkbezoeker moet je daar toch een keer geweest zijn. Na een goed ontbijt (gelukkig bij Ibis wel goed voor elkaar) op de fiets gestapt en ruim op tijd aanwezig. Wat indrukwekkend en wat een drukte. Op een paar steigers en kranen na aan de buitenkant is hij nu helemaal af. Goed verzonnen van die Gaudi.

Ik wilde ook graag nog even langs het Barcelona stadion fietsen maar dat viel nogal tegen. Daarna nog wel wat mooie dingen gezien, lekker klimmetje gedaan op de fiets 

en heel lekker gegeten bij Shoko (wat later op de avond een club bleek te worden hoorden we van Rick)

Op woensdag stond de rit naar Valencia op de planning, wederom lekker rustig aangedaan want we konden Lars toch pas na zijn stage zien (na 17:00 uur). Lekker stukje gereden met vrij veel tol poortjes, maar dat werkt ook in Spanje super met mijn Bip&Go tag in de auto. De rekening zien we later wel.

Eenmaal aangekomen in Valencia was het even wennen aan hoe die Spanjaarden rijden op een rotonde (zonder strepen), maar zonder al te grote problemen konden we inchecken bij het hotel en kon de Caddy gaan genieten van de welverdiende rust in de parkeergarage. De fietsen mochten we bij het hotel achter de receptie in de privéruimte parkeren dus helemaal goed. Overal hele vriendelijke mensen trouwens.

Lars kwam na zijn stage naar ons hotel gefietst en we zaten hem al op te wachten. Fijn om hem weer te zien

en leuk ook hoe hij het naar zijn zin heeft daar en de weg al goed kent. Voor ons was het even zoeken naar de juiste fietspaden, want als je Google Maps volgt dan stuurt hij je ook gewoon over auto wegen en dat fietst niet top. Wat een leuke stad, veel gezien en gedaan en heel veel gegeten en gedronken.

Het ontbijt bij ons hotel kon je los (per dag) bijboeken, dat hebben we 1x gedaan maar toen bleek dat dit niet in het hotel zelf was maar bij een barretje verderop hadden we dat al snel gezien. Dus zelf maar naar de bakker en een bakkie koffie regelen. Dat is ook goed te doen als je de weg een beetje kent.

Samen met Lars nog een wedstrijd van Valencia bekeken tegen Atletico Madrid, helaas voor Valencia liep dat niet goed af. 

Een dag later kwamen we toevallig Giessense tegen die ook bij de wedstrijd waren geweest, hoe is het mogelijk. Op zich sowieso wel heel veel Nederlanders in Valencia!

We zijn van woensdag tot woensdag in Valencia geweest. Op maandag hebben we een rondleiding gehad van een Engelstalige gids door het oude stadscentrum met tapas en wijn, dat was zeker niet verkeerd. Op dinsdag nog een bezoek gebracht aan het grootste zoutwater aquarium van Europa (dacht ik), zeker de moeite waard. Op dinsdagavond nog een afscheidsmaaltijd gedaan met Lars op de rooftop bar, ook dat was top.

Woensdagochtend weer vertrokken en op het gemakkie richting Frankrijk gereden. Dit keer aan de andere kant van de Pyreneeën Spanje uit, net voor Perpignan een bak regen. Dus nog maar een stukje verder gereden, we wilden graag richting de Ardeche (want, nog nooit geweest en schijnt mooi te zijn). 

Iets verder over de A9 had Mirjam een mooie wandeling gevonden bij Peyriac-de-Mer. Nou dat was zeker mooi, prachtig een soort meer wat in verbinding staat met de zee met houten vlonders.

Lekker rondje gelopen en een overnachting geboekt in Avignon. Dat was nog wel een stukje rijden, maar ze hadden er ook een restaurant dus helemaal goed. Prima hotel met heel goed eten en wederom vriendelijke mensen. Op donderdag zijn we richting Le Pont d'Arc gereden. Prachtige route en eenmaal aangekomen bij de parkeerplaats een lekker stukje gewandeld en ook weer mooie foto's en herinneringen kunnen maken.

In de loop van de middag weer in de auto gestapt en de route-du-soleil weer opgereden (maar dan de andere kant uit). Uiteindelijk ergens in de buurt van Nancy nog een overnachting gedaan en op vrijdag net na de middag weer thuisgekomen van ons avontuur.

Spullen uitgepakt en Dex weer opgehaald want die hadden we toch wel gemist. Zaterdag nog een beetje aangerommeld.

Op zondag had ik 's-ochtends ineens diarree en het werd er gedurende de dag niet beter op. Uiteindelijk t/m donderdag flink last van gehad en veel geslapen. Nou hopen maar dat het een virusje was en dat het nu weer beter gaat. Vanaf vrijdag gaat het in ieder geval weer beter en kan ik weer koffie drinken en normaal eten 😛

Zonder die antibiotica blijkt mijn weerstand toch wat minder ben ik bang, maar goed we gaan het wel zien. Het weer wordt wel beter nu in ieder geval.

Nieuw hoofdstuk

Tijd voor een nieuw hoofdstuk, deze keer Aplastische Anemie met PNH zonder medicijnen. Sinds half januari mocht ik stoppen, dus nu al ruim 3 maanden "clean". Ik moet zeggen, het bevalt me prima, geen klachten dus wat wil je nog meer. Net voor Pasen nog op controle geweest in Nijmegen (voor de PNH) en de uitslagen waren goed (zeg maar stabiel). Bloedwaarden nog niet heel hoog, maar dat zullen ze vast ook niet meer worden. De PNH is stabiel rond de 30%. Blijft toch wel een soort van tijdbom voor mijn gevoel, maar goed zoals het nu gaat klaag ik niet en doe ik gewoon veel wat voor andere mensen met deze ziekte misschien niet eens kan. Beetje fietsen, vissen, koken, klussen, kerkenwerk, veel thuiswerken, wandelen met Dex en leuke vooruitzichten (maar daarover later meer).

Dex kan het goed vinden met zijn vriendinnetje Jans en ze zijn allebei dol op water:

Vorige week de eerste internationale viswedstrijd van het jaar gehad, een koppelwedstrijd in Sint-Katelijne Waver. Nog nooit van gehoord maar er zat vis. Samen met koppelmaat Arjan hadden we bijna 110 kilo karper. En dan worden we 7e van de 9 😂.

Bij het zoeken in de oude mappen in mijn werkkamer kwam ik nog mijn boek van ikke tegen en ik moet zeggen, ik had toen ook al niet veel haar.

Weer een jaartje erbij

Op 6 maart mocht ik gelukkig weer een jaartje bijschrijven, nu 51. Ach ja het is maar een getalletje, ik voel me nog wel iets jonger meestal 😅. 

Volgens mij voor het eerst kon ik mijn verjaardag buiten vieren, en wel met een heuse vrijdagmiddagborrel. Het was leuk en gezellig met wat familie en lekkere Weissener en Kippie pannen.

Dankbaar dat het nog steeds goed gaat zo zonder medicijnen. De vorige controle eind februari was goed, bloedwaarden stabiel en PNH waren ze vergeten te prikken, nou ja dan maar een keer niet. Ondertussen druk met van alles en nog wat, lekker geklust aan de bijkeuken. Ziet er netjes uit toch voor een bijkeuken.

Het hoge water van een paar weken geleden is inmiddels ook weer gezakt

en het weer wordt langzamerhand ook wat beter. Laat het zonnetje maar komen. Zowel letterlijk als figuurlijk kunnen we allemaal wel wat licht in ons leven gebruiken.

Het kerkenwerk loopt ook allemaal door, ondanks dat we geen scriba meer hebben en de mogelijke komst van een nieuwe dominee helaas niet doorgaat. We blijven moed houden en bidden dat er iemand op ons pad komt.

Snel

Sjonge wat gaat het hard zeg, zo zijn we alweer ruim een maand verder. Er is weer veel gebeurd, gelukkig allemaal leuke dingen.

Zo ben ik gezellig met 3 zwagers naar het veldrijden geweest in Maasmechelen. We hadden super weer. Ik moet zeggen, een hele belevenis. Gelukkig hadden we nog tijd om in het zonnetje een biertje te drinken 😃

 Eind januari hebben we Lars op het vliegtuig gezet naar Valencia. Voor ons wat minder leuk, maar voor hem heel leuk. Hij loopt voor 5 maanden stage daar en zit samen met 3 andere studiegenoten in een appartement, kon slechter.

Inmiddels ook de eerste viswedstrijd van het jaar weer gevist. Het was gezellig met koppelmaat Karin, maar de (internationale) toppers waren een maatje te groot voor ons

Het weer laat weer eens te wensen over. Het gaat alle kanten uit, maar vooral nog koud, winderig en nat. Afgelopen weekend hadden we nog een beetje sneeuw

 Het water is nu ook lekker hoog. Dex vindt het allemaal prima als hij maar kan zwemmen.....brrrr

Qua gezondheid niks te klagen. Gaat allemaal nog goed zonder medicijnen. Komende week weer op controle, dus we gaan het zien.

De vlag kan uit

Jawel, na 3 en een half jaar nu "ineens" zonder pillen! Ik was natuurlijk al aardig afgebouwd van de Neoral maar bij de controle van gisteren mocht ook het laatste pilletje eraf en daarmee ook de antibiotica en de virusremmers.....wel een raar idee.

Ben ik nu genezen dan, nee dat niet. Het is tenslotte een auto immuunziekte die nooit meer over gaat. Maar wel een lekker idee dat ik nu niet meer elke ochtend en avond medicijnen hoef te nemen en dat hebben we maar even gevierd met een lekkere chocoladebol van de Verba

Wat een dankbaarheid 🙏 Blijf uiteraard wel onder controle, dus over 6 weken weer terug en begin april weer een keertje naar het Radboud.

Deze week weer volle bak aan het werk en ook voor de kerk weer allerlei zaken opgepakt. Vergaderseizoen is ook weer begonnen, niet het leukste maar ja dat hoort er ook bij. Afgelopen zondag nog een mooie jubileumdienst gehad van Ds. (Cees) Hendriksen. 30 jaar predikant en nu ook 80 jaar geworden, mooie mijlpaal om een stapje terug te doen.

Zaterdag waren Mirjam, Dex en ik nog naar de Drunense Duinen geweest, Mirjam lekker gewandeld in de sneeuw met Dex en ik een rondje gefietst. Was wel een hele uitdaging, behoorlijk glad op sommige plekken. Maar op een paar slippertjes na er zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

Inmiddels is alle sneeuw weer weg en zitten we op 10 graden boven nul.

Bijgewerkt

Yes, eindelijk is de blog weer helemaal bijgewerkt. Alle foto's staan er weer in (zo goed mogelijk dan).

Buiten is het nu echt winter, ik kan me niet herinneren dat we zoveel sneeuw hebben gehad in Woerkum. Zeker een cm of 30 bij ons achter op dit moment.

Ben dan ook de hele week al thuis, gedeeltelijk aan het werk, beetje wandelen en veel slapen. Van zondag op maandag wat buikgriep verschijnselen gekregen en daar nu nog een beetje van aan het bijkomen.

De wegen zijn redelijk onbegaanbaar, maar ik vind het dan wel leuk om af en toe een rondje te rijden. Dus vanochtend de Caddy uitgegraven en mijn MTB bij de fietsenmaker gebracht voor een beurtje.

Voor morgen geven ze iets beter weer aan, maar vrijdag zou er zelfs een sneeuwstorm kunnen komen. Nou ja, we wachten het maar af. 

Witte Kerst

Voor het eerst in jaren weer eens een witte Kerst meegemaakt, weliswaar niet in Woudrichem maar in Fügen in Oostenrijk. We hebben een super week gehad met de meeste dagen zon en veel gezelligheid.

De groep was groot (28 personen), maar iedereen kon zijn eigen gang gaan en het hotel was super. Helaas ging de relatie van Rick niet zo goed maar gelukkig had mijn moeder heel veel zin om mee te gaan en dat is dan ook nog gebeurd. Ondanks dat ze 2 keer is gevallen toch elke dag lekker mee kunnen gaan en genoten. Dankbaar dat we dit zo met elkaar hebben kunnen doen en dat iedereen ook weer veilig en gezond is thuisgekomen. Mirjam had er welk een griepje aan overgehouden (Corona misschien?) dus die heeft een paar dagen uit moeten uitzieken. Op Kerstavond was er een super leuk diner georganiseerd en hebben we even een groepsfoto gemaakt.

Behalve wat verkoudheidsklachten ben ik er tot nu toe goed vanaf gekomen. Het skiën ging ook nog goed, maar 1x gevallen....wel echt goed, naast de piste waar de grond vrij hard was 🙈. Rick was de enige die het heeft gezien maar na een paar minuten bijkomen de skies maar weer aangetrokken en rustig naar beneden geskied. Daar bleek dat behalve wat vel eraf net onder mijn knie de schade wel mee te vallen gelukkig. Lucas was op dezelfde afdaling ook al een keer van de piste afgeschoten en die bracht het eraf met een kapotte broek. Gelukkig geen schade aan zijn been.

Net voor de vakantie nog naar Utrecht geweest voor de maandelijkse controle en dit keer wel een lijfelijke afspraak met de dokter. Mijn HB was weer iets gestegen en de trombocyten waren ook nog binnen de normale norm dus helemaal goed, mocht weer 1 pilletje minder dus nu zit ik nog maar op 1 Neoral per dag van 25 Mg. Half januari weer terug en als alles dan goed is dan wellicht helemaal zonder pillen....sja dat heb ik eerder gehoord. De PNH kloon was stabiel, rond de 27% dus dat is op zich ook goed. Hopen en bidden dat het zo mag blijven.

Nu zitten we al in het nieuwe jaar, kijken wat 2026 ons gaat brengen. Ik wens in ieder geval iedereen een gelukkig en vooral ook gezond nieuw jaar!

All inclusive

Na een weekje Turkije weer druk met van alles en nog wat. Het was 11 jaar geleden dat we naar hetzelfde hotel waren geweest in Marmaris. Er was niet veel veranderd, alles prima geregeld en eten en drinken net zoveel als je wil 😏
Met pa en ma, Annemieke en Harm en de gezinnen een flinke club van 17 personen. Super dankbaar dat we dit nog kunnen doen met zijn allen.

De reis is allemaal goed verlopen, weer was lekker een graadje of 25 met nog aardig wat zon behalve de laatste dag maar dat is niet anders. Lekker uitgerust aan het zwembad of aan het strand en 's-avonds nog even naar het centrum om wat te shoppen.

Anouck kon helaas op de heenweg nog niet mee omdat ze nog een tentamen had op donderdag, dus hebben Rick en ik ze op vrijdagmorgen met een huurauto opgehaald. Nou dat Turkse verkeer is even wennen, maar al slalommend kom je een heel eind.

Op maandag hadden we een excursie gepland naar Turtle Island, helaas die dag wat minder weer met regen. Maar wel een unieke ervaring, met een heus modderbad. De meeste schildpadden waren al lang weg dus dat was een beetje jammer, maar leuk om een keertje geweest te zijn

Tijdens de boottocht naar het eiland kwamen we langs oude graftombes die in de bergen zijn uitgehakt, knap gedaan.

Inmiddels weer druk met werk en kerk, visseizoen is afgesloten (denk ik) en ook nog even gebeld door mijn eigen hematoloog die de uitslagen uit Nijmegen had gekregen. Mag weer 1 pilletje Neoral minder, dus nu nog 2 in de ochtend en 1 in de avond en over een paar weken terug.

Baila baila baila baila

Het was een zeer geslaagd feestje. Ter ere van ons 25 jarige huwelijk wilden we een echt feest met muziek en dansen enzo. Nou ja, dansen is niet echt mijn ding maar wel van Mirjam.

Het Arsenaal was afgehuurd, lekker dichtbij dachten we...alleen het weer werkte niet echt mee dus de meesten moesten alsnog met de auto komen. DJ Harjo had de sfeer er goed in (met hulp van DJ Ricardo natuurlijk) en we hebben een top avond gehad en we zijn enorm verwend met alle cadeau's. 1 van de hoogtepunten was het lied gemaakt door de Fam. de Ruiter op de wijze van baila baila

Trots op mijn prachtige vrouw en onze mooie jongens.

De vorige blog had ik over onze trouwtekst, nou ik zat bijna goed. Het stond er wel in, het was alleen niet de trouwtekst

 Dat was nl. Psalm 32:8 waarin staat: Ik zal u onderwijzen, en u leren van den weg, dien gij gaan zult; ik zal raad geven, mijn oog zal op u zijn. Ook een hele mooie boodschap.

Afgelopen week voor de 2e keer naar Nijmegen geweest naar het Radboud voor de PNH controle. Mijn bloedwaarden waren zowaar weer iets gestegen, dus dat was goed. Verwachting is dat de PNH kloon ongeveer gelijk is gebleven dus dat hopen we dan maar.

Nu eerst even een weekje offline, daarover later meer

Hoe gaat het?

Een vraag die je vaak krijgt....het makkelijkste antwoord daarop is goed, dan ben je er snel vanaf.
Het eerlijke antwoord bij mij op dit moment is: Geen idee eigenlijk. Gevoelsmatig gaat het best prima, geen klachten. Maar ja, die bloedwaarden zijn niet echt top en dat PNH gebeuren kan eigenlijk alleen maar slechter worden.

Gisteren weer in Utrecht geweest voor controle. HB stabiel op 7,2 en de trombocyten weer iets gestegen, die zijn bijna normaal. Vandaag nog gebeld over de PNH kloon en die is stabiel, dus nu in een maand tijd niet gestegen. Dat is wel een geruststelling. Over een maandje nog een keer naar Nijmegen om te kijken wat ze er daar van zeggen. Mag ook weer wat verder afbouwen van de Neoral, zit nu op 2x 25 mg per dag.
Dus al met al, niet klagen maar dragen. We gaan er gewoon weer tegenaan. Afgelopen weekend waren we 25 jaar getrouwd en dat hebben we een klein beetje gevierd met ons gezinnetje. Het grote feest komt nog.

En dan was er natuurlijk nog de Giessense Mert, leuk om weer veel oude bekenden te zien. Op vrijdag zouden we even een rondje mert doen en een frietje eten...das nie gelukt. Volgens mij waren we rond half 1 thuis. Op zaterdag weer lekker hamburgers eten bij Es en Goof en daarna een rondje kermis. Bijna de hele familie was erbij dus erg gezellig. Beetje jammer van de buitjes tussendoor, vooral voor de wielrenners. Gisteren en vandaag ook heel veel wind en vrij veel regen. Ik had vanmiddag nog een begrafenis vanuit onze gemeente in het kerkje in Sleeuwijk waar ik ouderling van dienst mocht zijn. Gelukkig hielden we het toen droog bij de begrafenis. Mooie was dat de preek ging over het licht op je pad, dat is als ik het goed heb ook onze trouwtekst. Zal de trouwbijbel er eens bijzoeken.

Vive la France

We zijn weer terug uit Frankrijk. Wat een mooie streek waar we zaten, veel bossen en meren en jawel en zijn ook nog vriendelijke Franse mensen 😅

Onze gite was niet heel groot en we hebben ook wel wat binnen moeten vertoeven aangezien het soms regende en in de avond vaak te koud was, maar het was zeker de moeite waard bij Carl en Corinne. Carl sprak goed Engels wat voor Mirjam wel handig was en ik heb mijn Frans weer een beetje kunnen verbeteren.

Vanuit de gite konden we kiezen welk bos we in wilden, aan beide kanten van de weg waren eindeloze bospaadjes om te wandelen of fietsen. Voor dat laatste was een mountainbike wel aan te raden en die had ik net niet mee.

Elke ochtend even een rondje met Dex die lekker los kon lopen en daarna op de fiets naar de plaatselijke bakker. Heerlijk vers stokbrood.

Het vissen was een beetje behelpen omdat de eigenaar net het meer bijna leeg had laten lopen, maar toch een paar keer geprobeerd en er zat zeker vis.

Behalve karper zat er ook black-bass, bliek, voorn en catfish...die laatste moest ik maar weggooien voor de wilde zwijnen.

We zaten in de regio Sologne, wat deel uitmaakt van Loir-et-cher. Niet al te ver van Nederland. Voor ons zo'n 650 km dus dat is goed te doen.

Heel veel chateau's daar, ook veel leegstaande. Op loopafstand hadden we er 1 gevonden waar niemand te bekennen was.

Leuk om even rond te kijken. Stond ook nog te koop, met 75 hectare grond erbij voor een kleine 2 miljoen....

Ook een aantal grotere en toeristische chateau's bezocht waarbij Chambord toch wel heel mooi was. Helaas zijn we toen platgeregend dus we moeten nog een keer terug voor de buitenboel.

De eigenaren van onze gite waren echt supervriendelijk. Toen ik in mijn beste Frans tegen de eigenaresse had verteld dat we in de toekomst wel een huisje in Frankrijk wilden kopen had ze het tegen haar man gezegd en die nam ons gelijk mee naar een bevriende makelaar in de dichtsbijzijnde stad Romorantin-Lanthenay. De makelaar had gelijk al een paar huizen op het oog, maar dat ging ons nog even te snel dus zodra hij nu iets nieuws heeft wat aan onze wensen voldoet dan kunnen we een mailtje verwachten. Mooiste verhaal kwam nog op de terugweg naar huis. De eigenaar die had gereden en moest nog wat mais ophalen voor de eenden. OK, prima doen we. Komen we ergens bij een bos van een chateau, rijden een paadje in en dan staat er ineens een hek. Hij had de sleutel dus we konden verder. Komen we ergens midden in het bos bij een soort van "Mancave" met een tent met biertafels. Ja dit is van mijn oom zegt tie, die heeft hier 200 hectare bos en hoopt binnenkort ook dit chateau te kopen. Aha. Na het inladen van de mais vroeg hij willen jullie wat drinken, ja doe maar. Nu drinken ze daar voornamelijk een soort Champagne (Brut) uit de regio, maar gelukkig voor mij hadden ze een speciale biertap met Leffe. Het glas was nog niet leeg of daar kwam de oom zelf ook aan, daaarna gevolgd door weer een andere vriend dus ook toevallig nog iets nodig had. Bij iedere nieuwe persoon kwam er ook weer een nieuwe fles Brut op tafel en als de fles open gaat....ja dan moet die ook leeg.

Toen we zover waren om weg te gaan hadden ze afgesproken dat we nog 1 glaasje bij die oom thuis zouden doen. Nou toevallig woonde die nog geen kilometer van onze gite vandaan en in het mooiste huis van de streek dus dat wilden wij ook wel even zien. Wat een prachtig gebeuren, met oprijlaan, grote vijver vol met karper en zelfs een wijnkelder buiten die het hele jaar op dezelfde temperatuur blijft.

Er kwamen nog wat andere familieleden bij maar na een paar glaasjes Brut (en voor mij een paar flesjes Leffe) hadden we hem aardig hangen zonder wat te eten.

Dus zeker een ervaring en ook wat kennissen in de regio rijker terug naar de gite. Mirjam heeft nog zeker een dag nodig gehad om bij te komen 😂.

Inmiddels alweer een weekje thuis en weer lekker aan het werk. Op dit moment is het ook Giessense Mert dus we gaan weer even terug naar de roots.

Het weer is wisselvallig met zo nu en dan een buitje.

En morgen zijn we 25 jaar getrouwd, daar ben ik heel blij mee en trots op ons gezin.

Maandag volgt weer een controle in Utrecht dus ben benieuwd.

B100

Gisteren weer op controle geweest in Utrecht. Heenweg ging soepel, dus ik was iets over half 8 al in het ziekenhuis. Gelijk nummertje gehaald om bloed te prikken en jawel. B100 (de eerste voor de hematologie afdeling). Dus om 8 uur gelijk aan de beurt, wel lekker om te weten als je om 9:15 een afspraak hebt bij de hematoloog want dan hebben ze tijd genoeg om je bloed te onderzoeken. Het prikken ging weer eens niet top, ze zaten met zijn tweeën dus dat was al twijfelachtig...denk dat diegene die moest prikken het nog moest leren want het ging niet zonder pijn 😞

Maar goed, wel bloed genoeg en op naar een bakkie koffie. Daarna naar de hematoloog die net terug was van vakantie, ik was haar 1e patient weer. Nou ik ben helemaal niet ontevreden zegt ze, HB iets gestegen (nog steeds wel aan de lage kant met 7,2), trombocyten weer iets gestegen en de nierfunctie weer wat beter. Dus mag weer 1 pilletje Neoral minder en over een maandje weer terug. Nou prima.

De PNH gaan ze wel bekijken, maar daar is de uitslag nog niet van binnen. Dat duurt meestal een paar dagen.

Nog even 1,5 hard werken en dan eindelijk vakantie, kijk er erg naar uit. Mirjam heeft net al vakantie gekregen, maar ja....verschil moet er zijn. Afgelopen weekend nog een leuke junior-senior wedstrijd gevist in Hank met vaste maar Vince. Ging super, hij had er al een paar gevangen voordat ik uberhaupt was begonnen, maar denk dat we er uiteindelijk beide ongeveer net zoveel hadden gevangen. De teller was gestopt op 119 stuks (in 2 uur). Dat was genoeg voor de winst want het ging op stuks en gewicht.

Ze waren niet groot, maar wie het kleine niet eert.....

Ondertussen is het hier in Woerkum ook tropisch geworden, temperaturen boven de 30 graden dus dan maar wat rustiger aan.