Vannacht vrijwel niet geslapen, bloed in de urine wordt alleen maar donkerder en mijn mond doet zo veel pijn dat praten en eten niet echt lekker gaat.....moest vanochtend toch al urine brengen in Utrecht en eigenlijk samen met Mirjam besloten dat ik zo niet weer naar huis wilde. Gelukkig had de hematoloog ook nog even tijd voor ons en die was het er mee eens. Maar ja zomaar een opname dat is nog niet zo makkelijk, via de eerste hulp en rond 15:00 eindelijk weer op de vertrouwde afdeling. Mijn second home de laatste tijd helaas. Dit keer minder uitzicht en kamer 13. Maar wel alleen op de kamer dus dat is wel fijn.
Maar goed, inmiddels met antibiotica aan de gang, paracetamol en nog wat sterkers om de pijn wat weg te nemen en ook al een zak trombocyten erin wat gelijk de urine weer wat beter deed kleuren.
1 voordeel......de korte broek is weer aan ☺Voel me al iets beter en net ook geprobeerd met kleine hapjes te eten. Helaas dit keer mijn bordje niet leeg gegeten. Sorry.
Hopelijk vannacht wat beter slapen en dan zien we morgen wel weer verder. Wordt vervolgd.
