Sjonge wat gaat het hard, alweer ruim 2 weken verder. Druk met van alles en nog wat, werk, kerk, visclub, voetbal, feestjes. Het voetbalseizoen is nu klaar dus dat scheelt al. Ik probeer wel wat rustmomenten te pakken en vooral op zondag lukt dat goed.
Net na mijn vorige controle in het ziekenhuis las ik in mijn dagboek nog dit stukje over dankbaarheid, dat wil ik graag met jullie delen want je kunt tenslotte niet genoeg danken🙏.
Angst voor de toekomst heb ik gelukkig niet en de vreugde in het leven is er zeker. Deze week heeft onze zwager te horen gekregen dat hij ALS heeft en ik kan me voorstellen dat het voor zijn gezin wel een grote vorm van angst en onzekerheid geeft. Hij heeft zelf wel een groot vertrouwen in de Heer dus dat geeft wel rust.
Zo maar weer eens een rondje wandelen met de hond en genieten van het mooie weer. Morgen gaan Mirjam en ik een dagje op Vermeer verkenningstocht in Delft, ben benieuwd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten