Mijn eigen hand(en) zijn wel een zorgen puntje, het lijkt wel of ik hard heb gewerkt maar helaas....die nagelriemen schijnt een bijwerking te zijn van de Neoral en die wondjes willen gewoon niet genezen...zitten er al een paar weken.
Wat gaat de tijd toch snel. Ik herinner me de dag van 24 augustus nog als de dag van gisteren, maar we zitten nu toch echt al in december. De donkere dagen voor Kerst zeg maar, dat merk ik ook wel. Als ik niet echt een doel heb om vroeg uit bed te gaan dan maar wat later.
Zondag weer eens ouderwets een kerkdienst geluisterd in plaats van gekeken in verband met een technische storing. Sjonge wat zijn we dan toch verwend met de Corona tijd dat we er altijd maar van uitgaan dat een kerkdienst met beeld is. Nou dit had ook wel weer wat. De dominee noemde me nog in zijn dankgebed omdat de behandeling de goede kant uit gaat. Dankbaar🙏.
Afgelopen zaterdag had ik in ieder geval nog wel een doel. Er was een saamhorigheidsdag georganiseerd door de visclub voor alle vrijwilligers en ja wat doe je dan....vissen natuurlijk.
Dit keer op karper (of alles wat wilde bijten). In 4 uur tijd maar 1x beet gehad en ook nog gevangen, 100% score dat gebeurt niet vaak. Het bleek achteraf ook nog de grootste vis van de dag te zijn (9360 gram met de weegzak erbij)
